Δημιουργώντας αόρατα νήματα επικοινωνίας…
Η επίσκεψη στη φυλακή έγινε δεκτή με μικτά αισθήματα. Ένας χώρος ταμπού, θα ήταν προσβάσιμος! Περιέργεια, άνοιγμα στον άλλο… ό,τι και να ήταν το κάναμε.
Την Τετάρτη 15 Μαρτίου τρεις εκπαιδευτικοί και 20 μαθητές και μαθήτριες του Λυκείου Σπάτων μπήκαμε στο Ειδικό Σωφρονιστικό Κατάστημα Κράτησης Ανηλίκων στον Αυλώνα. Έλεγχος εξονυχιστικός, σιδερένιες πόρτες, φρουροί… όσα είχαμε δει σε ταινίες τα ζούσαμε. Μας υποδέχθηκαν οι εκπαιδευτικοί του Σχολείου των φυλακών με ζεστασιά και χαμόγελο. Άνθρωποι που χαρίζουν απόθεμα ψυχής στο σχολείο και στηρίζουν με κάθε τρόπο τους μαθητές τους. Διασχίζοντας τον μικρό διάδρομο ανάμεσα στις τάξεις βλέπαμε νεαρά αγόρια να κάθονται στα θρανία τους ενώ οι καθηγητές τους έκαναν μάθημα, έγραφαν στον πίνακα, γινόταν ό,τι συνήθως συμβαίνει στις τάξεις μας. Στον διάδρομο υπήρχαν μικρές βιβλιοθήκες με λογοτεχνικά βιβλία. Οι τάξεις είχαν ονόματα λογοτεχνών. Ζηλέψαμε την ιδέα. Θα το κάνουμε και εμείς σκεφθήκαμε. Μετά η υποδιευθύντρια μας παρουσίασε τις δράσεις του σχολείου των φυλακών. Θέατρο, εικαστικά, καλλιτεχνικές δημιουργίες, μουσική, συμμετοχή σε διαγωνισμούς, υποστήριξη από φορείς. Η τέχνη ως θεραπευτική και αναγεννητική δύναμη. Θαυμάσαμε και νιώσαμε ότι θα θέλαμε και εμείς να κάνουμε τόσα πολλά και θαυμάσια στο σχολείο μας, για το οποίο είμασταν περήφανοι/ες για όσα ήδη κάνει.
Μετά ήρθαν τα παιδιά, είκοσι νεαρά παιδιά, είκοσι κρατούμενοι ήρθαν και συζητήσαμε. Στην αρχή μούδιασμα, όμως και διάθεση για να μιλήσουμε. Πώς είναι η ζωή στη φυλακή ; Τι κάνετε μετά το σχολείο; Πώς αντιμετωπίζετε τον καινούργιο στη φυλακή; Θα δώσετε Πανελλήνιες; Οι ερωτήσεις άρχισαν να βγαίνουν πιο αυθόρμητα.
Τότε φάνηκε πιο ξεκάθαρος και ο στόχος αυτής της επίσκεψης. Να πέσουν τα εμπόδια, να ξεπεράσουμε τις κλειστές πόρτες, τα κάγκελα και τις αλυσίδες, να μη ξεχάσουμε αλλά και να γνοιαστούμε. Να δώσουμε ευκαιρίες αλλά και να μάθουμε πώς όλοι αξίζουν ευκαιρίες, ειδικά όταν είναι νέοι.
Η επίσκεψη στις φυλακές Ανηλίκων στον Αυλώνα ήταν μια «κατάδυση» στην ψυχή μας, μια ανατροπή στα ταμπού και στις προκαταλήψεις μας αλλά και μια γέφυρα επικοινωνίας με την άλλη, τη σκοτεινή πλευρά της κοινωνίας που υπάρχει και πρέπει να την ξανακερδίσουμε με την επικοινωνία, την υποστήριξη την αποδοχή, με το άνοιγμα της σκέψης και της ψυχής των παιδιών μας, των μαθητών μας!
